“Meid, heerlijk hè, die zomer?”
Nee! Denk ik. De hitte, de herrie buiten, de klamme nachten, om nog maar niet te spreken van die zoemende muggen die me niet met rust laten. Nee, ik vind er niks aan. Ik heb er ook nooit wat aan gevonden. Ik ben echt een herfstkindje. Heerlijk die donkere dagen, de herfststormen, het magere herfstzonnetje dat door de prachtige kleuren van de bomen heen schijnt. Het is de mooiste tijd van het jaar.
Het nieuws schreeuwt al dagen dat we de tweede hittegolf op rij krijgen. IJsjes worden ingeslagen, tuinzwembaden weer neergezet, de BBQ opgepoetst en de airco’s staan ’s nachts weer hard te blazen. En ik? Ik grijp naar mijn medicatie. Want sinds het auto-ongeluk in 2022 is mijn lijf nooit meer de oude geworden. Doordat ik een CSF-leak had en daarna twee blood patches heb gehad, werkt mijn hoofd nu als een barometer: gaat buiten de atmosferische druk omhoog, dan gaat die ook omhoog in mijn hoofd, met als gevolg een kneiterende hoofdpijn alsof mijn schedel uit elkaar gaat knallen. Gaat de atmosferische druk omlaag en is er koel weer op komst, dan zakt de druk in mijn hoofd ook.
Hierdoor heb ik dus nog een extra reden om niet van de zomer te houden.
“Nou, dan moet je toch terug naar de dokter,” hoor ik continu. Tja, dat is het nu net: behalve drukverlagende medicatie is er weinig aan te doen. Gevalletje ‘leer er maar mee leven’. Het medicijn waar ik al voor de hittegolf mee gestart ben, omdat het een paar dagen nodig heeft om in te werken, heeft nare bijwerkingen. De ergste is nog wel de vermoeidheid: ik kan echt pardoes in slaap vallen. Het wordt dan ook afgeraden om met de auto op pad te gaan.
Dus daar zit ik dan, met ramen en deuren gesloten en de gordijnen dicht, te staren naar mijn beeldscherm, wetend dat ik aan het werk moet, maar door de drukverlagende medicijnen is mijn hersenactiviteit nog maar 1%. Ergens probeert het creatieve gedeelte de rest nog op te peppen: “Kom op jongens, ik heb ideeën, ik wil zeker nog twee boeken schrijven, we moeten promotie doen, werken, geld verdienen!” Maar nee, de rest ligt met een denkbeeldige dikke joint te chillen op het strand.
Dus we wachten maar af. Volgens de berichten zou het zaterdag weer koeler worden. Hopelijk zakt dan de druk in mijn hersenen, is de joint op en kunnen we weer wat gaan doen.