Nooit meer! zei ik tegen een vriend nadat ik het boek ‘Alisa en de geheime tuin’ had uitgegeven. Ik ben er klaar mee! Wat een werk. Maar terwijl ik hem vertelde waar het boek over ging, borrelde er meteen weer een nieuw idee op. Wat als Alisa naar het museum gaat? Ik rolde met mijn ogen, vervloekte mezelf en mijn creatieve hoofd en begon meteen te schrijven.
Vaak heb ik gemopperd dat ik ook liever accountant was geworden, net als mijn vader. Een beetje optellen en aftrekken, delen en vermenigvuldigen en klaar. Geen hoofd dat op de meest bizarre tijden met geniale ideeën komt, die je dan móét uitwerken om rust te krijgen. Maar helaas, als enige in de familie heb ik het creatieve gen meegekregen van een verre voorouder, en dus ging ik maar weer aan de slag.
Nadat ik al grinnikend het nieuwe verhaal had geschreven, ging ik aan de slag met de illustraties. Nog meer mopperend, want mijn hoofd had bedacht dat het wel heel leuk zou zijn om beroemde schilderijen na te maken. Waarom wilde ik dit ook alweer? dacht ik menig avondje.
En toen… was het ineens af. De illustraties, het verhaal, de vormgeving, alles, in twee talen. De boeken, zowel in het Engels als in het Nederlands, staan gepubliceerd op Amazon. Terwijl ik op een proefdruk wacht, ben ik nog een beetje bang om het boek te gaan promoten. Niet mijn sterkste kant, marketing en sales. Dus al snel gaat mijn hoofd weer op volle toeren draaien over een volgend boek… en zo stopt het nooit.
Creatief zijn; het is een vloek en een zegen!
