Het zit er op. Na bijna zes maanden in Amerika moet ik naar huis. Moeten, want willen is het niet. Hoe moeizaam het de eerste weken ging, omdat mijn autopilot volledig was uitgeschakeld, des te makkelijker ik nu mijn weg vind. Mijn hoofd is weer terug op autopilot en...
“Keep Portland weird” is een uitdrukking die je hier veel terug ziet. Misschien dat ik me daarom hier zo vreselijk thuis voel. Je mag hier, nee, je moet hier zelfs gewoon jezelf zijn, hoe weird je ook bent. Niemand kijkt daar raar van op. Het is een warme,...
Op het moment dat ik dit schrijf, heb ik nog 25 dagen te gaan voordat ik terug naar Nederland moet. Het omgekeerd aftellen is begonnen. Nog zo’n 20+ keer een trail lopen. Nog 4 keer op en neer “uberen” naar het vliegveld. En nog 1 keer mijn koffer...
“Sorry, wat was je naam ook alweer?” Ik kijk haar verbaasd aan. “Mireille.” zeg ik met klem. “Mijn naam is Mireille.” Ze mompelt iets onverstaanbaars en schuifelt verder, mij met stomheid geslagen achterlatend. “He?”,...
Ik ben nu precies vier maanden in Amerika. Zo stroef als het in de eerste weken ging, zo vlekkeloos gaat ie nu van een leien dakje. Met gemak rijd ik ‘even naar Seattle op en neer om midden in het centrum wat Kaviaar af te geven (don’t ask). Ik vind nieuwe...
Take a leap of faith and begin this wondrous new year by believing Al zo lang als ik me kan herinneren had ik één speciale droom, ik wilde weg uit Nederland. Niet dat ik een bepaald land in gedachten had, zolang het maar weg was uit Nederland en dichtbij uitgestrekte...
