Rammel rammel… BOEM!
Ik hoor een harde klap uit mijn badkamer komen. Dat klinkt niet best. Kippie de kat wil nog weleens wat omstoten maar dit klonk niet als een omgevallen fles dus ik ga toch maar even kijken wat dat was. Als ik de deur open doe, ruik ik een walm van elektriciteit. Heeft dat een geur dan? Zou je denken. Ja je kunt elektriciteit ruiken. Snel trek ik de stekker uit het stopcontact. Gelukkig was de wasmachine al wel van het slot dus de natte was kon ik er uithalen
Time of Death: 14.47 uur.
Shit, dan maar een nieuwe kopen. Ik begin de jaren dat ik alleen ben een beetje kwijt te raken. Ik woon al ruim 22 jaar alleen. In die tijd heb ik wel vaker een nieuwe koelkast, wasmachine of andere grote aankopen moeten doen. Ik zoek, ik vergelijk en ik laat het thuisbezorgen en aansluiten. Dat is echt nooit een probleem geweest. Tot nu.
Ik zocht opnieuw, ik vergeleek, en vond een goede betaalbare wasmachine. Hij was in de aanbieding bij Mediamarkt en Bol.
Mediamarkt geeft me nog steeds een beetje dat mèh-gevoel, Dus ik besloot voor Bol te gaan. Ik bestelde de machine die in twee dagen bezorgd zou worden. Helemaal top.
Woensdagochtend stip 10 uur belt de bezorger aan. Helemaal blij zwaai ik de deur met een glimlach open. ‘Goedemorgen!’
‘Waar moet ie staan?’, gromt de bezorger.
‘In de badkamer,’ zeg ik met een vriendelijke glimlach.
‘Doen wij niet. Tot aan de voordeur.’
Ehm… oké?
Waarom vraag je me dan waar hij moet staan?
Ik vraag toch nog even door of ze wt voor me kunnen betekenen want als alleenstaande vrouw kan ik niet even een wasmachine op mijn rug naar boven sjouwen.
‘Izz niet mijn problem. Hier tekenen.’
Hij maakt wat foto’s van de doos en vertrekt zonder dag te zeggen. En ik? Ik ben sprakeloos. Mijn oude machine is niet meegenomen. De nieuwe staat in de gang en ik heb even een brain glitch. Deze man had zoveel meer kunnen doen. Aanbieden dat ik ter plekke nog een betaling kan doen voor de extra service bijvoorbeeld (wat overigens niet op de website stond toen ik de wasmachine bestelde) Samen naar een oplossing zoeken. Maar nee, izz niet zijn problem.
Gelukkig komen later mijn dochter en haar vriend langs om, in ruil voor een warme maaltijd, de oude machine naar beneden, en de nieuwe naar boven te sjouwen. Ook koppelt hij de wasmachine nog even voor me aan.
Alles lijkt top. Met de nadruk op lijkt….Helemaal blij met mijn nieuwe machine, besloot ik de volgende dag gelijk een wasje te draaien. Mijn “fluisterstille” machine ging aan de slag, totdat hij begint te centrifugeren.
OMG.
Het hele blok staat te trillen. Ik ren naar boven en zie de wasmachine door mijn hele badkamer dansen terwijl aan de onderkant het water eruit gutst.
Ik stuur een filmpje naar mijn dochter die ook alleen maar kan reageren met de welbekende WTF?!
Eén ding is duidelijk, dit ding was van A tot Z de miskoop van het jaar. We laten de klantenservice weten dat ik hem wil retourneren. Hoe ze het gaan doen, doen ze het maar dit is niet mijn probleem. Er uit met dat kreng.
Teleurgesteld over mijn wasmachine avontuur ga ik uiteindelijk ook maar aan het werk. Er komen wat mailtjes binnen met correcties die eigenlijk niet meer binnen het budget passen. Wat als ik net zo reageer? ‘Iz niet mijn problem!’ Ik vrees dat ik binnen enkele maanden mijn zaak kan sluiten. Daarom beantwoord ik elk mailtje met een glimlach en een oplossing voor het probleem.
En mijn klanten? Die laten nog steeds op hun beurt vijf sterren achter. Of ik dat ook zal doen voor mijn wasmachine avontuur? Ik kan maar één reactie verzinnen: ‘izz niet mijn problem.’