Ik ben jarig vandaag! Voor sommigen is dat reden om volledig uit te pakken op zo’n dag, maar ik ben nooit zo’n feestganger of feestvierder geweest. Geen slingers of ballonnen, geen polonaise — maar wél taart en lekker uit eten met mijn kinderen. Herinneringen creëren.
Als ik ’s morgens vroeg mijn eerste kopje thee zet, is het nog donker. Kippie de kat kijkt me hongerig aan en ik mompel dat ik hem ook z’n ontbijt zal geven. Daarna ga ik met mijn hete kop thee op de bank zitten en hij kruipt lekker dicht tegen me aan met zijn volle buik. Ik vind dit altijd van die mijmerdagen: het besef van hoe ver ik gekomen ben en hoeveel ik bereikt heb. Twee kinderen 100% alleen opgevoed tot leuke mensen, een bedrijf al 22 jaar draaiende gehouden, door vele crisissituaties heen. Vele boeken geschreven en uitgegeven, maar ook veel plekken in de wereld gezien. Ja, ik heb best wel een interessant leven gehad.
Aan het begin van deze week had ik ook een interview over mijn werk. Ineens besefte ik dat ik door heel wat wereldveranderingen heen ben geduikeld. Tijdens mijn opleiding deden we nog alles met de hand: schetsen, letterkunde, drukwerk in elkaar plakken. Maar al snel nadat ik van school kwam, moest ik leren met computers omgaan. Nog geen twee jaar later deed het internet zijn intrede en werd ik gevraagd door een reclamebureau om websites te gaan maken. Cursussen daarvoor bestonden nog niet, dus we moesten het zelf leren — aan de hand van codes lezen, trial and error.
Na de HTML-websites kwam WordPress, wat ik natuurlijk ook weer eigen moest maken. Illustreren veranderde van analoog met potloden naar digitaal met Procreate. En nu proberen we ons staande te houden tijdens de AI-tsunami. Het is een uitdaging, maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik ook dat weer overleef.
Voor nu: cheers to me! 🥂
Als beloning voor het harde werken vertrek ik vanavond voor een weekje naar Zweden. Helemaal ontspannen — en daarna weer met frisse moed aan de slag.