**Ben jij een toetsenbordterrorist of een digitale dromer die alles mooi en geweldig vindt?**
Ik ben geen fan van social media. Als ik geen eigen bedrijf zou hebben, denk ik dat ik nergens een profiel zou hebben. Ik hou niet van confrontaties en negativiteit, dus zolang iedereen lief en aardig doet, heb ik er ook een stuk minder moeite mee.
Omdat alleen maar mijn werk delen supersaai is, gebruik ik regelmatig foto’s van mijn reizen. Deze week was ik in Schotland en hoewel ik normaal gesproken drukke toeristische plekken vermijd, stopte ik toch even bij het bekende ‘Harry Potter-viaduct’ toen ik daar langsreed.
Het regende pijpenstelen en hoewel alle parkeerplaatsen vol stonden, ging ik er nog steeds niet van uit dat het zó druk zou zijn. Ik parkeerde een paar kilometer verderop, want ik wilde toch een stuk lopen, en wandelde op mijn gemak richting het viaduct.
Onderweg vond ik een bijzonder WOI-monument dat waarschijnlijk maar weinig mensen zien. Ook het kerkje waar ik even naar binnenliep was heerlijk stil.
Toen ik bij het viaduct aankwam, wist ik niet wat ik zag. Wat een mierenhoop aan mensen. Ik maakte een video en wat foto’s en deelde die later op social media, met een knipoog dat de plek van mij een 1-sterreview kreeg vanwege de enorme hoeveelheid mensen. Wat ik niet verwachtte, was de koude douche aan negatieve reacties die daarop volgde.
Mijn eerste reactie was: alles verwijderen.
Maar omdat het buiten nét even droog was, besloot ik eerst een stuk te gaan wandelen in de omgeving. Terwijl ik nog wat liep te mopperen over de reacties, kwam er ineens een enorme Sint-Bernard op me afgerend. Ze gaf me op haar manier een gigantische knuffel. Haar baasje moest lachen en zei dat ze waarschijnlijk het liefst met mij mee naar huis wilde.
Die vriendelijke ontmoeting, ergens langs Loch Oich, herstelde mijn vertrouwen in de mensheid weer een beetje. Het hoeft allemaal niet zo lelijk.
Toen ik later thuiskwam, vond ik ook nog een berichtje in mijn DM van iemand die precies begreep wat ik met mijn post bedoelde en de negatieve reacties net zo overtrokken vond. Dus besloot ik mijn bericht toch maar niet te verwijderen en dacht met een glimlach terug aan die vrolijke Sint-Bernard langs Loch Oich die kennelijk vond dat ik wel een knuffel kon gebruiken.